Matko cierpiąca, której Serce tkliwe

Matko cierpiąca, której Serce tkliwe Matko cierpiąca, której Serce tkliwe, Pod krzyżem niegdyś przeszył miecz okrutny, Zwróć swe oblicze ku nam litościwe, Pociesz nas matko, oddaj los smutny. Synowi Twoi, o Matko boleści. Ku Tobie wznosimy korne nasze dłonie W sercu się naszym smutek tylko mieści, W zdroju łez krwawych oko nasze tonie.
Niegdyś o Matko cierpiałaś niemało, Gdy w mękach konał Syn Twój ukochany, Gdy młot uderzał w Przenajświętsze Ciało, rwawe zadając Sercu Twemu rany, Matko boleści przez te wszystkie męki, CO tak miotały świętą Twoją duszą, Niechaj serc naszych bolejących jęki, Ciebie o Matko do litości wzruszą.